Menopauza
Przekwitanie
i okres po menopauzie.
Jakość życia
Osteoporoza
Choroby układu
krążenia
Onkologia
Skóra i narządy zmysłu
Życie płciowe
Objawy Psychologiczne
Obecne badania
Kongresy
Powiązania
Linki
Kontakty
|
Podczas lat między pierwszym krwawieniem miesięcznym
a menopauzą, estrogeny, główne hormony wytwarzane w tym
czasie przez jajniki, wywierają korzystne działanie na skórę.
Kiedy po menopauzie zmniejszają się poziomy estrogenów postępuje
także zanik skóry. Przeciwnie, procesowi zaniku zapobiega
podawanie estrogenów. Skóra jest organem podobnym do prześcieradła,
pokrywającego w całości powierzchnię ciała, zbudowana
jest z dwóch warstw: naskórka i skóry właściwej. Naskórek
jest zewnętrzną, cieńszą warstwą i składa się z dwóch
głównych typów komórek, keratynocytów i melanocytów,
oraz dwóch typów włókien zbudowanych z białek, kolagenu i
elastyny. Skóra właściwa zbudowana jest z tkanki łącznej
i włókien kolagenowych odpowiedzialnych za jej główna masę
i sprężystość, podczas gdy mukopolisacharydy i włókna
elastyczne tworzą jedynie 5% jej całkowitej masy.
Charakterystycznymi komórkami tkanki łącznej są
fibroblasty, które wytwarzają zarówno mukopolisacharydy,
kolagen i włókna elastyczne. Z czynnościowego punktu
widzenia, mukopolisacharydy zapewniają tkance łącznej
odporność na ucisk, podczas gdy włókna kolagenowe - na
napięcie. Włókna elastyczne tworzą sieć spinającą naskórek
i skórę właściwą. Fibroblasty posiadają receptory
(miejsca, które wiążą hormony pozwalające na ich działanie)
dla estrogenów i te hormony mogą zwiększać wytwarzanie
kolagenu, mukopolisacharydów i elastycznych włókien. Po
menopauzie zmniejsza się grubość skóry i zawartość w
niej kolagenu. W rzeczywistości, po menopauzie większość
kobiet zaczyna skarżyć się na suchą złuszczającą się
skórę i łatwe siniaczenie. Zmniejszenie zawartości
kolagenu występuje o wiele szybciej w pierwszych kilku latach
po menopauzie niż w latach późniejszych. Skóra traci
prawie 30% kolagenu w pierwszych 5 latach po menopauzie.
Wykazano, że temu zmniejszeniu można zapobiec a nawet je
odwrócić u kobiet otrzymujących estrogenową terapię zastępczą.
Optymalną zawartość kolagenu uzyskuje się po mniej niż 2
latach leczenia. Oczywiście, niedobór kolagenu w skórze może
być skorygowany, ale nie dochodzi do przekroczenia zawartości
kolagenu w skórze. Innymi słowy, nie można zwiększyć
zawartości kolagenu w skórze powyżej zawartości obecnej
przed menopauzą. W tym punkcie można poczynić ważną uwagę:
menopauza wywiera niekorzystny wpływ na wszystkie części
ciała, w których kolagen odgrywa ważną rolę - kości, skórę
i układ moczowo-płciowy. Rzeczywiście, menopauza może być
również rozważana jako choroba kolagenu lub tkanki łącznej.
|