Menopauza
Przekwitanie
i okres po menopauzie.
Jakość życia
Osteoporoza
Choroby układu
krążenia
Onkologia
Skóra i narządy zmysłu
Życie płciowe
Objawy Psychologiczne
Obecne badania
Kongresy
Powiązania
Linki
Kontakty
|
Osteoporozie można zapobiegać stosując
profilaktykę. Chociaż osteoporoza jest odpowiedzialna za
chorobowość jak i nawet śmiertelność, osteoporoza
pierwotna nie jest chorobą w prawdziwym rozumieniu tego słowa.
Z tego powodu być może już nawet w tym stuleciu będziemy
rozpatrywać osteoporozę z punktu widzenia historycznego tak
jak obecnie rozpatrujemy krzywicę lub niedobór witaminy D.
Osiągnięcie tego celu będzie możliwe w wyniku:
- edukacji
na temat ważności osiągania maksymalnej masy kostnej
przed menopauzą;
- wprowadzenia
do programu zdrowia publicznego łatwo akceptowanej i
taniej metody do zidentyfikowania kobiet z wysokim
ryzykiem wystąpienia osteoporozy.
Po
spełnieniu tych warunków możliwa będzie profilaktyka
osteoporozy. Osteoporoza jest chorobą kości chakateryzującą
się niską masą kostną i zaburzeniami mikroarchitektury, co
prowadzi do zwiększonej łamliwości kości i w efekcie tego
do złamań. Trzy podstawowe czynniki są odpowiedzialne za łamliwość
kości:
- obniżenie
masy kostnej;
- uszkodzenie
mechanizmu naprawczego mikrouszkodzeń kości;
- upadki.
Diagnoza
i leczenie osteoporozy wymaga rozpoznania niskiej masy
kostnej. Z tego powodu ważne jest rozróżnianie między:
- osteopenia:
obniżona mas kostna z powodu nieadekwatnej syntezy
osteoidu;
- osteoporoza:
choroba kości charakteryzująca się niską masą kostną
i zaburzeniami mikroarchitektury w tkance kostnej prowadząc
do zwiększonej łamliwości kości i w efekcie tego do złamań.
Osteopenia
jest czynnikiem ryzyka; osteoporoza jest chorobą. Osteoporoza
występuje częściej u kobiet niż u mężczyzn i pojawia się
najpierw po menopauzie. Jest częstsza w przypadku rasy
kaukaskiej niż czarnej. Uważa się, że masa kostna zależy
w 75-85% od siły kości. Najważniejszym celem jest wczesne
rozpoznanie osteopenii, przed wystąpieniem menopauzy i
starzenia się organizmu Droga do osteoporozy zaczyna się od
pierwszej miesiączki i od tego czasu należy mieć świadomość
konieczności uzyskania szczytowej masy kostnej oraz unikania
czynników ryzyka. W okresie pomenopauzalnym istniejąca
osteopenia może prowadzić do osteoporozy. Następujące
czynniki mogą zapobiegać osteoporozie:
- w
okresie przedmenopauzalnym: osiąganie maksymalnej masy
kostnej (prewencja pierwotna);
- w
okresie perimenopauzy: kobiety winny być diagnozowane w
kierunku osteopenii;
- w
okresie pomenopauzalnym: nalezy wprowadzić systematyczna
kontrolę oraz rozpocząć działania zmierzające do
przeciwdziałania osteoporozie.
Osteoporoza
jest fenomenem społecznym; choruje na nią 15-20 milionów
kobiet w USA. W dodatku, wiążące się ściśle z osteoporozą
złamanie bliższej części kości udowej, powoduje wysokie
koszty opieki medycznej. Koszty w przypadku złamania kręgosłupa
lub innych miejsc nie są znane. Nie da się również wycenić
fizycznych i psychologicznych konsekwencji zniekształceń kręgosłupa
i przewlekłego bólu doświadczanego przez kobiety, które
nie uskarżają się na inne niż osteoporoza choroby. Z tego
punktu widzenia prewencja jest pomocnym i tanim narzędziem w
walce z osteoporozą.
Z powodu rozwoju technologii w naszym rozumieniu patogenezy i
leczenia osteoporozy wiemy, że:
- zawsze
jest odpowiednio wcześnie do rozpoczęcia profilaktyki;
- -
nigdy nie jest za późno do rozpoczęcia leczenia
osteopenii i osteoporozy.
Przyjmuje
się, że wykonywanie u kobiet bezobjawowych wybranych badań
przesiewowych celem ujawnienia niskiej masy kostnej jest mało
kosztowne. Nowe metody - usg - są mniej kosztowne i łatwiejsze
w użyciu niż densytometry wykorzystujące promieniowanie X;
również mogą wcześniej rozpoznawać ubytek kości.
Prewencja pierwotna osteoporozy we wczesnym wieku może
doprowadzić do poniesienia masy kostnej poprzez:
- wysiłek
fizyczny;
- prawidłowe
odżywianie (zawartość wapnia w pożywieniu);
- zdrowy
styl życia (unikanie: palenia papierosów, alkoholu,
siedzącego trybu życia itd);
- stosowanie
leczenia antyresorbcyjnego - hormonalna terapia zastępcza,
preparaty z grupy SERM, bisfosfoniany, preparaty wapnia i
witaminy D).
Aktywność
metaboliczna kości: Kość należy do tkanek bardzo aktywnych
w której stale przebiegają procesy obrotu kostnego. Aktywność
tego procesu różni się w zależności od wieku i statusu
reprodukcji:
Aktywność metaboliczna kości w różnym
wieku:
|
Dzieciństwo: |
Kościotworzenie w zakresie okostnej.
Macierz rozrasta się powodując zwiększenie rozmiarów
kości. |
|
Wiek dojrzewania: |
Pojawia się kościotworzenie na
powierzchniach śródkostnej i okostnej wraz ze zwiększeniem
całkowitej masy kostnej. |
|
Wczesny okres dorosły: |
Śródkostny ubytek kostny wzrasta i
rozpoczyna się nasilone grubienie okostnej, wskazując
rozpoczęcie obniżania się gęstości kosci związane
z wiekiem/menopauzą czego wynikiem jest cieńsza śródkostna.
Jama szpikowa rozszerza się. |
Piśmiennictwo:
- Cummings
SR, Black DM, Rubin SM. Lifetime risks of hip, Colles',
or vertebral fracture and coronary heart disease among white
postmenopausal women. Arch Intern Med. 1989;149:2445-2448.
- Dempster
DW, Lindsay R. Pathogenesis of osteoporosis. Lancet. 1993;341:797-801.
- Kanis
JA. Osteoporosis and osteopenia. J Bone Miner Res. 1990;5:209-211.
- Notelovitz
M. Osteoporosis: screening, prevention and management. Fertil
Steril. 1993;59:707-725.
- Riggs
BL, Melton LJ III. Involutional osteoporosis. N Engl J Med.
1986;314:1676-1686.
- Tosteson
AN, Rosenthal DI, Melton LJ III, Weinstein MC. Cost effectiveness
for screening perimenopausal white women for osteoporosis:
bone densitometry and hormone replacement therapy. Ann Intern
Med. 1990;113:594-603.
- Ettinger
B, Black DM, Mitlak BH, Knickerbocker RK, et al. Reduction
of vertebral fracture risk in postmenopausal women with
osteoporosis treated with raloxifene: results from a 3-year
randomized clinical trial. Multiple Outcomes of Raloxifene
Evaluation (MORE) Investigators. JAMA 1999 Aug 18;282(7):637-45.
|