The Menopause Web Reference

Objawy menopauzalne
Wczesne objawy spowodowane czynnościową modyfikacją występującą w Ośrodkowym Układzie Nerwowym (OUN) związane z nagłym spadkiem poziomu estrogenów. W późnej menopauzie, zaczynają się zmiany degeneracyjne, dotyczące tkanek/narządów docelowych dla estrogenów, które stają się klinicznie jawne po latach. Część kobiet menopauzalnych doświadcza tych objawów mogących tworzyć duży dyskomfort fizyczny i psychologiczny. Niektóre z tych objawów mogą być przejściowe. Uderzenia gorąca i objawy psychiczne stopniowo ustępują i mogą być lepiej tolerowane. Najważniejsze następstwa dla zdrowia kobiet menopauzalnych wiążą się z długotrwałym wpływem niedoboru estrogenów, są nimi zmniejszenie gęstości kości, pogorszenie profilu lipidowego i upośledzenie czynności mózgu.

Uderzenia gorąca to jest objaw dotyczący 65-80% kobiet w wieku menopauzalnym i przedstawia typową ekspresję klinicznej modyfikacji ośrodka termoregulacji w podwzgórzu. Uderzenia gorąca mogą trwać kilka minut i dłużej niż godzinę. Opisywane są zwykle jako nagłe, przemijające odczuwanie od ciepła do intensywnego gorąca rozprzestrzeniającego sią po całym ciele, szczególnie na klatce piersiowej, twarzy, głowie, któremu typowo towarzyszy zaczerwienienie, pocenie się, często z dreszczami. Jedną z istotnych skarg kobiet z uderzeniami gorąca jest przerywanie snu z wpływem na nastrój. Silne poty podczas uderzeń gorąca są innymi kłopotliwymi dolegliwościami. Mogą być dokuczliwe, szczególnie w czasie pracy lub spotkań towarzyskich Tym niemniej HTZ może leczyć te kłopotliwe objawy.

Zaburzenia snu
Zaburzenia snu są spowodowane występowaniem uderzeń gorąca w porze nocnej, ale mogą też stanowić następstwo problemów psychologicznych związanych z rolą społeczną występującą w okresie pomenopauzalnym. Tym niemniej, ten typ objawów jest o wiele częściej związany ze zmianami homeostazy termoregulacji.

Objawy psychologiczne
Drażliwość, depresja, strach, są częste na początku okresu menopauzalnego. Steroidy płciowe są z pewnością związane z tropizmem, modulacją i czynnością OUN poprawiającymi pamięć i koncentrację. Zmniejszenie stężeń estrogenów we krwi powoduje zmiany w układzie neuroendokrynnym regulujące czynności mózgu (nastrój i zachowanie). Duża część najnowszych badań naukowych odnosi się do silnych dowodów na to, że problemy psychologiczne występujące w menopauzie są ściśle związane z niedoborami estrogenów.

Seksualność
Po menopauzie część kobiet zgłasza zmniejszenie libido i częstotliwości współżycia. Inne mogą być zadowolone z tej sytuacji, gdyż menopauza uwalania je od obaw niepożądanej ciąży. Jednak większość kobiet po menopauzie nie podaje żadnych zmian w czynnościach i potrzebach płciowych. Zachowanie płciowe po menopauzie może być pod wpływem obiektywnych problemów takich jak suchość w pochwie, bolesność współżycia, lub następstwa psychologiczne i społeczne. Społeczeństwo w jakim żyje kobieta menopauzalna, nakazy religijne dotyczące kobiet mogą silnie wpływać na zachowanie płciowe kobiet po menopauzie np. powiązanie aktywności płciowej jedynie z czynnością prokreacyjną a nie z przyjemnością. W tych przypadkach, kobieta musi wiedzieć, że rozwiązanie jej dolegliwości moczowo-płciowych może być poparte wsparciem psychologicznym.

OUN
Estrogeny wpływają na wiele procesów biologicznych odbywających się w OUN jak synteza i uwalnianie neuroprzekaźników, podatność na zdenerwowanie, czynnościowa organizacja i rozwój mózgu, zachowanie się, czynności poznawcze i tp. Obniżeniu poziomu estrogenów towarzyszą niekorzystne następstwa ograniczone tylko do tych rejonów mózgu zaangażowanych w różnicowanie i czynności płciowe. Pomimo dowodów na to, rola i znaczenie estrogenów w czynnościach OUN były ignorowane przez kobiety i często przez lekarzy. Właściwy schemat HTZ może rozwiązać te problemy i ochronić OUN przed następstwem starzenia się.

Choroba Alzheimera
Choroba Alzheimera jest degeneracyjną patologią OUN uszkadzającą czynności poznawcze i zachowanie. Po 65 roku życia częstość choroby Alzheimera jest 2-3 razy większa u kobiet niż u mężczyzn. Występuje u 30-50% kobiet po 85 roku życia. W rzeczywistości powszechnie uznawanymi czynnikami zagrożenia chorobą Alzheimera są wiek, obciążenie rodzinne, uraz głowy, ale u kobiet po menopauzie jednym z najważniejszych czynników zagrożenia jest niedobór estrogenów. Niedobór estrogenów jest czynnikiem, który może być skorygowany (wyrównany), więc wczesna interwencja terapeutyczna z HTZ zapobiega degeneracyjnym zmianom prowadzącym do klinicznego ujawnienie się choroby Alzheimera.

[Do Góry]

[Poprzedni Artykuł]

[Następny Artykuł]

Zależne od płci różnice w depresji

autor:
Mary C. Blehar, Dan A. Oren
National Institute of Mental Health
Aktualizacja: 21/02/2003

Streszczenie: U podłoża wielokrotnie potwierdzonych obserwacji, że zaburzenia nastroju są rozpoznawane częściej u kobiet niż u mężczyzn leży wiele hipotez próbujących tłumaczyć z różnej perspektywy podejrzewane przyczyny, częstość, objawy i choroby towarzyszące. Kilka czynników sprzyja wiekszej podatności kobiet na depresję. Ten artykuł bada problemy związane z badaniem zaburzeń afektu u kobiet i daje przegląd obecnych hipotez etiologii i patofizjologii depresji i jej potencjalnego znaczenia dla nieproporcjonalnie większej liczby z depresją jednobiegunową. Opisany jest związek depresji ze stopniem biologicznym życia kobiety i różnice pomiędzy biologią mężczyzny i kobiety oraz potencjalne wpływy społeczne, psychologiczne i środowiskowe, które mogą szczególnie przyczyniać się do rozwoju depresji u kobiet.

Menopauza
Pomimo wcześniejszych przekonań klinicznych o związku menopauzy z nasileniem się depresji, wyższość dowodów obecnie wskazuje na to, że przekwitanie nie jest związane ze zwiększonym zagrożeniem epizodami afejtywnymi. Incydentalne lub nawracające zaburzenia nastroju w rzeczywistości występują rzadziej u kobiet po menopauzie a częściej u mężczyzn w późniejszym wieku tak więc różnice zależne od płci zawężają się z wiekiem. Takie trendy są bardziej zbieżne z modelami psychiatrycznymi wiążącymi depresję z psychospołecznymi czynnikami nadwrażliwości niż z prostymi modelami biologicznymi wiążącymi depresję z ubytkiem estrogenów. Tym niemniej w okresie okołomenopauzalnym definiowanym jako 1-2 lata bezpośrednio poprzedzające ustanie miesiączkowania występuje szczyt w nastrojach dysforycznych, zaburzeniach snu i dolegliwościach somatycznych. Ponadto, nastrój dysforyczny jest związany z długim okresem okołomenopauzalnym, ale opada z początkiem menopauzy.

Badanie The National Comorbidity Survey, w którym przebadano kohortę mężczyzn między 45 a 54 latami życia, również wykazało że liczba 12-miesięcznych nawracających zespołów depresyjnych jest większa u kobiet niż u mężczyzn w wieku odpowiadającym kobiecej okołomenopauzie i menopauzie. Zależność nawracających zaburzeń nastroju od zmian hormonalnych lub wydarzeń w życiu w tym czasie, nie może być jednak wnioskowana z tego badania.

W badaniach zaburzeń nastroju u kobiet przechodzących zmiany hormonalne zauważono tendencję do równania indywidualnych objawów depresyjnych z klinicznym zespołem depresyjnym.

Była również tendencja do badania czynników biologicznych i hormonalnych z względnym wyłączeniem czynników psychospołecznych lub nawet ograniczenia snu które mogło działać usposabiająco. Większość badaczy sugeruje brak bezpośrednich zależności między hormonami a nastrojem.

[Do Góry]

[Poprzedni Artykuł]

[Następny Artykuł]

Informacje zamieszczane w tym serwisie maja uzupelniac, a nie zastepowac kontakty pomiedzy pacjentem/osoba
korzystajaca z serwisu , a jego/jej dotychczasowym lekarzem.

Strona WOMAN II respektuje ustawe o ochronie danych osobowych - zadne informacje nie sa gromadzone bez wyraznej deklaracji

Na stronach serwisu WOMAN II nie przewidziano mozliwosci reklamowania sie