O menopauzie
Utrzymanie zdrowia
Słownik
Częste Pytania
Pomocne badania
Badania krwi i ciśnienie
Badanie gęstości kości
Badanie piersi
USG macicy i badanie ginekologiczne
Wymaz z szyjki macicy
Pomocne leczenie
Uaktualnienia
Linki
Kontakty
|
Proste, nieinwazyjne badanie pozwalające określić gęstość kości
- - Wykonanie badania gęstości kości
(densytometrii)
- - Informacje uzyskane podczas densytomertii
Wykonanie densytometrii
Jest to badanie nieinwazyjne, niebolesne, niekrępujące dla kobiety wykorzystujące niewielką dawkę promieniowania do wykonania analizy gęstości kości. Nie jest wymagane rozbieranie się, lecz konieczne jest sprawdzenie czy ubranie nie zawiera metalowych zamków błyskawicznych, guzików, zatrzasków, klamer czy innych metalowych dodatków. Konieczne jest także usunięcie biżuterii mogącej znaleźć się w polu badania (piercing).
Badanie wykonuje się na leżąco (na plecach) na stole densytometru. W celu wykonania skanu kręgosłupa konieczne jest uniesienie i ułożenie obu nóg na poduszce. Wykonanie skanu kości biodrowej wymaga położenia się na płasko (na plecach) i skręcenia (zrotowania) stopy badanej nogi do wewnątrz (przy pomocy specjalnego urządzenia). W zależności od firmy produkującej densytometr cała procedura trwa od kilku do 20 minut.
Rysunek 1
Informacje uzyskane podczas densytomertii
Podczas badania uzyskuje się wartości gęstości kości z pomiarów 2 miejsc (kości udowej i kręgosłupa). Program komputerowy porównuje wyniki uzyskane u danego pacjenta z wynikami pozyskanymi w danej populacji - grupy odpowiadającej wiekowo badanemu pacjentowi oraz grupie młodych dorosłych. Porównanie badania względem populacji odpowiadającej wiekowo bierze pod uwagę również płeć, rasę, wzrost i masę ciała. W ten sposób można ocenić czy wynik badania danego pacjenta mieści się poniżej, powyżej czy w normie.
Jeśli skan przeprowadzany jest w okresie okołomenopauzalnym możemy oszacować jak wpływają na gęstość kości w tym wieku czynniki genetyczne, choroby współtowarzyszące, styl życia. Wykonane wtedy po raz pierwszy badanie stanie się badaniem do którego będziemy odnosili każde następne. W ten sposób kobiety, które nie zgodzą się na leczenie hormonalną terapią zastępczą będą mogły obserwować narastający ubytek gęstości kości. Kobiety, które zgodzą się leczenie będą mogły wraz ze swoimi lekarzami obserwować wzrost gęstości kości (skuteczność leczenia). Wyniki badania densytometrycznego pomogą lekarzowi określić ryzyko wystąpienia złamania kości.
Densytometria jest bezcennym narzędziem, pozwalającym kobietom w okresie menopauzy podjąć decyzję co do leczenia hormonalną terapią zastępczą również z powodu ewentualnego zagrożenia wystąpienia
osteoporozy.
Rysunek 2
Rysunek 3
Obecnie w dalszym ciągu rozwijane są metody pozwalające określić indywidualne ryzyko wystąpienia złamania kości. Należą do nich metody ultradźwiękowe, np oceniające parametry w kości piętowej. Aparatura ta jest tańsza niż stacjonarne densytometry, niestety wyniki otrzymywane podczas pomiarów nie pozwalają na precyzyjne określenie, oszacowanie indywidualnego ryzyka złamania. Wyniki z densytometrów ultradźwiękowych wraz z kwestionariuszami mogą być pomocne do oceny obecnego i przyszłego zdrowia kobiety w aspekcie złamań. Znając to ryzyko możemy wyselekcjonować osoby z wysokim lub średnim ryzykiem złamań, u których należy wykonać densytometrię kręgosłupa lub szyjki kości udowej.
|
