O menopauzie
Utrzymanie zdrowia
Słownik
Częste Pytania
Pomocne badania
Pomocne leczenie
Hormonalne
Niehormonalne
Alternatywne
Uaktualnienia
Linki
Kontakty
|
Jak zapobiegać skutkom niedoboru estrogenów u kobiet po leczeniu z powodu raka piersi?
Autor:
A. Milewicz
Endocrinologist
Aktualizacja: 10/12/2002
W zagadnieniu stosowania HTZ u chorych na raka piersi istnieje wiele wątpliwości i wydaje się, że brak jest jeszcze wystarczających danych, aby można by³o sformu³ować oparte na dowodach naukowych (EBM) "Z³ote Standardy" postępowania. Standardem natomiast powinno być wykonywanie corocznych badań mammograficznych oraz prowadzenie terapii alternatywnej mającej na celu zapobieganie skutkom niedoboru estrogenów.
Stosowanie środków alternatywnych wobec estrogenów u kobiet wyleczonych z raka piersi powinno być oparte na strategii oceny indywidualnego ryzyka.
Leki obniżające poziom cholesterolu, zwane inhibitorami reduktazy HMG- CoA albo "statynami', pozwalają na osiągnięcie podstawowego za³ożenia - pierwotnej prewencji chorób serca. W porównaniu z estrogenami statyny silniej obniżają stężenie cholesterolu i mają dzia³anie ochronne na śródb³onek naczyniowy. W prospektywnych, randomizowanych badaniach zmniejszają ilość nowych incydentów sercowo-naczyniowych o oko³o 30%. Należy jednak zauważyć, że kardioprotekcyjny wp³yw estrogenów jest również wynikiem obniżenia poziomu lipidów, jak i bezpośrednim wp³ywem na naczynia krwionośne.
Biorąc pod uwagą czynniki ryzyka osteopenii należy wykonać badanie densytometryczne, umożliwiające ilościową oceną masy kostnej. Wartość masy kostnej (T score) poniżej -2,5 odchylenia standardowego pozwala rozpoznać osteoporozę i pacjentki powinny być leczone standardowymi sposobami. Uważa się, że bisfosfoniany mają podobny potencja³ antyresorpcyjny i przeciwz³amaniowy jak estrogeny. Raloksyfen jako skuteczny środek w profilaktyce i terapii osteoporozy u kobiet z obniżona masa kostną powinien być lekiem z wyboru. W przypadku występowania uciążliwych objawów wypadowych należy rozważyć zastosowanie tibolonu.
U blisko po³owy kobiet po menopauzie występują poważne zmiany zapalno-zanikowe w obrębie uk³adu moczowo-p³ciowego. Pomocne mogą być środki nawilżające pochwę oraz preparaty dostarczające hormony bezpośrednio do pochwy z niewielkim efektem ogólnoustrojowym, takie jak zawierające estriol kremy lub globulki dopochwowe.
Stosowanie placebo zmniejsza liczbę i nasilenie uderzeń gorąca o oko³o 25%. Klonidyna i - w mniejszym stopniu - witamina E powoduje statystycznie istotne większe zmniejszenie dolegliwości niż placebo, ale jest mniej skuteczna niż estrogeny. Z drugiej strony, octan megestrolu w dawce 40 mg na dzień wydaje się być równie skuteczny jak estrogeny. D³ugoterminowe skutki leczenia octanem megestrolu nie są jednak jeszcze dobrze poznane.
W ostatnim okresie zwraca się uwagę na zastosowanie leków antydepresyjnych w zwalczaniu objawów naczyniowo-ruchowych. Preparaty venlafaxine, mitrazepina czy wreszcie fluoxetine udowodni³y swoją przydatność w leczeniu tej patologii.
Wed³ug niektórych prac fitoestrogeny w postaci kapsu³ek soi zawierające 20
mg/dobą isoflawonów także znamiennie redukują incydenty uderzeń gorąca.
W podgrupie kobiet wyleczonych z raka piersi, u których przewlekle występują poważne problemy wynikające z niedoboru estrogenów można rozpatrzyć wdrożenie hormonalnej terapii zastępczej. Zalecenia konsensusu z Boar's Head Inn na temat stosowania hormonalnej terapii zastępczej u kobiet operowanych z powodu raka piersi, są następujące: "U kobiet, które mia³y postawione rozpoznanie raka piersi, przed rozważeniem zastosowania estrogenów, powinniśmy poszukiwać innych, uznanych metod terapii objawowej czy sprzyjającej zdrowiu. Gdy w ostateczności stosowane są estrogeny, powinny być zalecane w najmniejszej dawce i na jak najkrótszy okres, tylko po pe³nym przedyskutowaniu zagrożeń pozostających w związku z rakiem piersi. Gdy rozważa się zastosowanie estrogenów, lekarz musi zaakceptować to, że odpowiednio poinformowana pacjentka jest osobą podejmującą ostateczna decyzję" .
|
