 Over de overgang
 Wat is de overgang?
Symptomen & klachten
Botten, gewrichten en osteoporose
Genitaalstreek en incontinentie
Hart & vaten
Hersenen
Kanker
Zelfzorg
Uw arts
Psychologie
Seksleven
Gezondheid behouden
Woordenlijst
Vragen
Nuttige onderzoeken
Nuttige therapieën
Actualiteiten
Links
Neem contact met
ons op
|
Problemen die de blaas en de vagina beïnvloeden komen uitermate veel voor bij postmenopauzale vrouwen. Een onderzoeksrapport maakte er melding van 'dat 15 - 20 jaar na de menopauze elke vrouw een probleem met plassen of een vaginaal probleem of misschien beide zou hebben.' Helaas ervaren veel vrouwen problemen op dit gebied binnen een erg korte tijd. Sommige vrouwen zijn zich bewust van vaginale en/of problemen met de blaas zelfs voordat de menstruaties zijn gestopt, terwijl voor anderen deze problemen ontstaan binnen een paar maanden of jaren na de menopauze. De aard van dit probleem brengt een vermindering van de kwaliteit van leven van de vrouw met zich mee. De ernst van deze problemen kan vaak aanzienlijk zijn en ongemak geven evenals repercussies voor de naasten hebben. Hoewel deze problemen zowel frequent voorkomen als ongemak brengen, is het van belang dat men zich ervan bewust is dat de beschikbaarheid van therapieën om deze symptomen te bestrijden beperkt is.
En dat tegen de tijd dat het probleem vastgesteld is, behandelingsregimes slechts individuele symptomen aanpakken in plaats van 'genezen'. Preventie, als het mogelijk is, is veruit de beste benadering om met de potentiële range van plasproblemen en vaginale symptomen welke kunnen volgen na de menopauze, om te gaan. De reden waarom dezelfde problemen ontstaan bij zowel de vagina als de blaas bij postmenopauzale vrouwen, is het gevolg van het feit dat wanneer we ons ontwikkelen in de baarmoeder van onze moeders, de weefsels van zowel de vagina als de lagere urinewegen, zich vanuit dezelfde stamcellen ontwikkelen. Deze cellen reageren positief op de aanwezigheid van oestrogeen, in die zin dat deze in een gezonde staat gehouden worden, terwijl het tegenovergestelde wordt gezien, d.w.z. dat de cellen verslechteren als oestrogeen niet langer aanwezig is, hetgeen uiteraard een normale consequentie is van de veranderingen als we eenmaal de menopauze bereiken. Zelfs met de minder dramatische hormonale veranderingen die in elke menstruele cyclus gezien worden, kunnen veel individuen zich bewust worden van symptomen, vooral van urologische aard, op bepaalde momenten in de maand. Vooral zal een achteruitgang van urologisch weefsel als gevolg van oestrogeendeficiëntie er de oorzaak van zijn dat een vrouw zich zal presenteren met een aantal symptomen. Deze symptomen weerspiegelen een irriterende reactie op de wat minder gezonde weefsels op de aanwezigheid van urine. Vrouwen klagen in het algemeen over de noodzaak vaker te moeten plassen en kunnen zelfs zeggen dat ze nu 's nachts moeten opstaan om te plassen. Als ze moeten plassen gebeurt dit vaak met hevige aandrang. Ze kunnen ook klagen over pijnlijke mictie. Woorden die gebruikt worden om dit ongemak te beschrijven zijn, dat de urine brandt of steekt. Deze klachten worden ook ervaren als u een urineweginfectie heeft. Urineweginfecties komen inderdaad vaker voor in weefsel dat niet zo gezond is als het eerst was . Het is daarom belangrijk dat de aanwezigheid van een infectie uitgeschakeld wordt door adequate maatregelen. Veel vrouwen lijden ook aan stressincontinentie, als ze wat urine verliezen als ze hoesten, niezen of lachen. Hoewel men denkt dat dit probleem niet veroorzaakt wordt door de menopauze, geeft de oestrogeendeficiënte status een toename van dit soort problemen. In een studie van vrouwen die een menopauzekliniek bezoeken klaagde 20% van de vrouwen over ernstige urge- en 50% van hen over stressincontinentie. De achteruitgang van het vaginale weefsel als gevolg van oestrogeendeficiëntie, zijnde postmenopauzaal, kan een verscheidenheid aan symptomen van vaginaal ongemak zoals gevoelens van brandende aard, droogheid, schraalheid, jeuk, recidiverende infecties zoals schimmel en pijn tijdens gemeenschap. Sommige vrouwen presenteren zich met bloedverlies hetgeen kan optreden tijdens seksuele gemeenschap ofwel tijdens het afnemen van een routine cervixuitstrijkje ofwel zomaar zonder enige reden. De prevalentie van deze symptomen bij postmenopauzale vrouwen is hoog. In een onderzoek bij vrouwen van 61 jaar oud werd gevonden dat 35% van hen vaginale klachten had.
|
